Readings

Zbulimi i një “akademie globale përdhunimi”

Ky shkrim është pjesa e fundit e serisë së CNN “As Equals” mbi pabarazinë gjinore.

Bota u përball me këtë formë abuzimi të mundësuar nga interneti në vitin 2024, në gjyqin e Dominique Pelicot dhe 50 burrave të tjerë në jug të Francës për përdhunimin dhe drogimin masiv të bashkëshortes së Pelicot, Gisèle.

Kjo u mundwua nga një faqe e ashtuquajtur “takimesh”, në një chatroom (chat i veçantë për komunikim) të quajtur “Pa Dijëninë e Saj”, ku Pelicot arriti të lidhej me dhjetëra burra të tjerë për të nxitur përdhunimet e ish-bashkëshortes së tij, Gisèle. Ajo ishte e droguar dhe pa ndjenja dhe u përdhunua mbi 200 herë nga 70 burra, prej të cilëve jo të gjithë policia arriti t’i identifikonte.

Rasti Pelicot për një moment hodhi dritë mbi këtë cep të errët të internetit. Por, ndërsa Coco, faqja e përfshirë, u mbyll dhe vëmendja publike u zhvendos diku tjetër, kjo sjellje nuk u zhduk.

Një hetim disamujor i CNN “As Equals” ka zbuluar një botë të fshehtë online, ku komercializimi dhe përhapja e dhunës seksuale ndaj grave po lulëzojnë.

Një faqe pornografike, Motherless.com, strehon më shumë se 20,000 video të ashtuquajtura “sleep”, të ngarkuara nga përdoruesit, me qindra mijëra shikime.

Faqja, e cila pati rreth 62 milionë vizita vetëm në muajin shkurt dhe audiencën kryesore e ka në Shtetet e Bashkuara, e përshkruan veten si një “platformë pa kufizime morale ku çdo gjë që është ligjërisht e lejuar publikohet përgjithmonë”.

Ligjshmëria e një pjese të materialeve të publikuara vihet seriozisht në dyshim.

Përmbajtja e ashtuquajtur “sleep” kategorizohet me etiketa përshkruese si #passedout dhe #eyecheck.

Në këto video, burrat filmojnë veten duke ua ngritur grave qepallat e mbyllura për të treguar se ato janë në gjumë ose të droguara, ndërsa disa video të tipit “eyecheck” kanë kaluar mbi 50,000 shikime. Brenda komunitetit “sleep” në Motherless – i raportuar për herë të parë nga gazetaret gjermane të investigimit Isabell Beer dhe Isabel Ströh – anëtarët shkëmbejnë këshilla se si t’i drogojnë partneret e tyre.

Në grupin e bisedës “Zzz”, të cilin e kishte shpërndarë një përdorues i Motherless dhe ku ne u takuam për herë të parë me Piotr-in, ndodh e njëjta gjë. CNN nuk po publikon emrat dhe dozat e barnave specifike që përdoruesit thanë se përdorin.

Një përdorues i Motherless pretendoi se drejtonte një biznes që shet dhe dërgon “lëngje për gjumë” në çdo adresë në botë. Burri, i cili tha se ndodhej në Ceuta, një enklavë e vogël spanjolle në bregun verior të Afrikës, deklaroi në llogarinë e tij në Telegram se një shishe e këtij lëngu kushtonte 150 euro (rreth 175 dollarë). “Gruaja jote nuk do të ndjejë asgjë dhe nuk do të mbajë mend asgjë,” tha ai.

Ndërsa platformat ndryshojnë, brenda këtyre grupeve videoja mbetet qendrore. Disa përdorues reklamonin transmetime të drejtpërdrejta, duke shfaqur abuzimin e grave të droguara në kohë reale, për 20 dollarë për shikues, me kriptomonedhën si mjetin e preferuar të pagesës.

Një përdorues tjetër, i cili tha se ishte me bazë në Afrikën Perëndimore, ndau një klip nga një transmetim i mëparshëm, për të cilin tha se e kishte bërë për të na joshur në transmetimin e radhës. Në të, një grua – për të cilën ai tha se ishte bashkëshortja e tij në gjumë – dëgjohej duke gërhitur ndërsa ai hipte mbi të. Pastaj klipi përfundon.

Në Poloni, gruaja për të cilën Piotr tha se ishte bashkëshortja e tij gjithashtu duket se nuk është e vetëdijshme për atë që po i ndodh.

Burrat në këto grupe veprojnë të mbrojtur nga anonimiteti i internetit. Por ata gjejnë gjithashtu një ndjenjë përkatësie dhe një lloj shoqërie të shtrembëruar, duke e normalizuar abuzimin. Për muaj me radhë, Piotr foli hapur me ne dhe madje ndau atë që tha se ishte adresa e tij.

Por kur erdhi puna për t’u takuar ballë për ballë, ai hezitoi. Ne donim të konfirmonim se ai ishte ai që pretendonte se ishte, kështu që udhëtuam në qytetin e tij të lindjes në Poloni.

CNN e gjeti Piotr-in dhe bashkëshorten e tij në një restorant lokal.

Të pasigurt për reagimin e tij, dhe pa dashur ta vëmë gruan në rrezik, vendosëm të mos e përballnim, por t’i drejtoheshim policisë me gjetjet tona.

Piotr është vetëm një hallkë në një rrjet të gjerë global, ndërsa bashkëshortja e tij ka shumë gjasa të jetë njëra nga shumë viktima të pavetëdijshme.

Por disa të mbijetuara e dinë.

Kur Zoe Watts mësoi se bashkëshorti i saj prej 16 vitesh kishte shtypur ilaçet e gjumit të djalit të tyre në çajin e saj dhe e kishte përdhunuar ndërsa ajo ishte pa ndjenja, bota e saj u shemb.

“Ne shqetësohemi për atë se kush po vjen pas nesh në rrugë, ose kush po na shton në Facebook. Shqetësohemi për të shkuar te makina jonë natën vonë në një parking, por nuk shqetësohemi për atë pranë kujt shtrihemi. Unë nuk e dija se duhej,” tha Watts.

Rrëfimi i ish-bashkëshortit të saj erdhi në një të diel të zakonshme në vitin 2018, pasi çifti, që ka katër fëmijë, ishte kthyer nga kisha.

“Ai nisi të rendiste të gjitha gabimet e tij… sikur të ishte, e dini, një listë blerjesh,” tha Watts, duke folur për CNN nga shtëpia e saj në Devon, Angli.

Ai i tha se abuzimi kishte vazhduar për vite me radhë.

“Ai thjesht tha… ‘Kam përdorur ilaçet e gjumit të djalit tonë për t’i hedhur në filxhanin tënd të çajit në mbrëmje, për të të lidhur, për të bërë fotografi dhe për të të përdhunuar.’”

Ky pranim e la Watts-in duke vënë në dyshim të gjitha momentet e tyre intime.

“Në fund të një dite shumë të ngarkuar… unë thjesht isha mirënjohëse që kisha një filxhan çaj para se të shkoja në shtrat, sepse isha shumë e lodhur dhe nuk duhej ta përgatisja vetë,” tha ajo, duke shtuar: “Nuk pret asgjë tjetër veç pafajësisë nga partneri yt.”

E shqetësuar për fëmijët e saj dhe ende duke u përballur me atë që i kishte ndodhur, ajo fillimisht e mbajti sekret. Lufta e brendshme, me kalimin e kohës, ndikoi rëndë në shëndetin e saj.

Pas një sulmi të rëndë paniku, Watts i tregoi motrës së saj. Më pas, nëna e tyre thirri policinë. Edhe pse ajo beson se ngritja e akuzave ishte vendimi i duhur, në atë kohë gjithçka ishte rraskapitëse. Një proces ligjor katërvjeçar bëri që fëmijët e saj të bëheshin objekt bullizmi në shkollë dhe gati sa nuk ia shkatërroi plotësisht rrjetin shoqëror.

Watts tha se një nga aspektet më të vështira të përvojës së saj ka qenë përballja me supozimet e njerëzve për abuzimin brenda martesës, edhe pse ajo e kupton se ato burojnë nga keqinformimi dhe paragjykimet e pavetëdijshme.

“Më kanë thënë: ‘Po, por ai është burri yt,’ ose ‘por ti nuk ishe zgjuar.’ ‘Pra… nuk është njësoj si të të sulmojnë në një rrugicë, apo jo?’”

Ish-bashkëshorti i saj po vuan një dënim prej 11 vitesh burg për përdhunim, sulm seksual me penetrim dhe drogim.

Watts ende e ka të vështirë ta përdorë fjalën përdhunim për të përshkruar atë që i ndodhi. Është shumë e dhimbshme.

“Ka një turp dhe një faj që vjen me këtë, si ‘ndoshta duhej ta dija, nuk mund ta besoj që nuk e kuptova. Pse nuk i lidha ato pika?’”, tha ajo.

Ky stigmatizim i vazhdueshëm është pikërisht ajo që Gisèle Pelicot është përpjekur ta sfidojë në skenën ndërkombëtare, duke i thënë botës gjatë gjyqit të ish-bashkëshortit të saj se “turpi duhet të ndryshojë anë”.

Në qytetin Wigan, në veriperëndim të Anglisë, Amanda Stanhope, e cila gjithashtu u përdhunua nga ish-partneri i saj, tha se forca e Giselës e frymëzoi të flasë.

“Ajo theu heshtjen dhe turpin… nëse ajo mund ta bëjë, atëherë mundem edhe unë,” tha Stanhope.

Ajo tani publikon video në rrjetet sociale për të rritur ndërgjegjësimin për këtë lloj abuzimi, duke i inkurajuar gratë t’u besojnë instinkteve të tyre.

Gjatë një periudhe pesëvjeçare, Stanhope tha se shpesh binte në gjumë pa e kujtuar si, dhe zgjohej me mavijosje në trup, me rroba të ndryshme dhe me një peshqir poshtë saj, pa asnjë kujtim se pse.

Pasi u zgjua disa herë ndërsa partneri i saj po e përdhunonte në mënyrë të dhunshme, Stanhope e kuptoi se diçka nuk ishte në rregull dhe i kërkoi të ndalonte. Në vend të kësaj, tha ajo, ai e manipulonte psikologjikisht.

“Ai më sulmonte duke thënë: ‘po merr shumë ilaçe. Duhet të jesh duke e imagjinuar. Kjo nuk ka ndodhur. Je e çmendur,’” tha ajo.

“Pra, edhe pse ndihesha 100% e sigurt se diçka kishte ndodhur… ai përpiqej të ndryshonte realitetin tim, duke thënë se nuk kishte ndodhur, edhe pse shenjat fizike ishin aty.”

Me mbështetjen e vëllait të saj, Stanhope përfundimisht iu drejtua policisë.

Ish-partneri i saj u akuzua për përdhunim dhe sulm seksual. Ai i dha fund jetës para se çështja të shkonte në gjykatë.

Ndarja e historisë së saj është pjesë e procesit të shërimit për Stanhope. Por trauma e ka ndryshuar thellësisht mënyrën si ajo e sheh botën.

“I shoh të gjithë si grabitqarë të mundshëm,” tha Stanhope, duke shtuar: “Ma mori pafajësinë që kisha ndaj njerëzve.”

Valentina, një nënë e dy fëmijëve që jeton në veri të Italisë dhe që i kërkoi CNN-it të mos përdorte emrin e saj të vërtetë, tha se edhe ajo e ka të vështirë t’i besojë kujtdo.

“Unë nuk mund ta konceptoj faktin që një grua mund të trajtohet si mish për therje. Sepse, në fund, kjo isha unë,” tha Valentina, duke reflektuar mbi tmerrin e zbulimit të videove që bashkëshorti i saj prej 20 vitesh kishte filmuar, duke e shfaqur atë gjatë abuzimit pasi e kishte droguar me alkool dhe sedativë.

“Kam qenë me fat që i gjeta videot, sepse përndryshe do të ishte shumë e vështirë të besohej, pasi nuk kisha shenja në trup,” shtoi ajo.

Valentina nuk e mban mend abuzimin. Por ai i ka lënë plagë psikologjike.

“Pavarësisht sa përpiqesh ta largosh nga mendja, është gjithmonë aty pranë teje, përvoja që ke pasur,” tha ajo, duke shtuar se “mjafton një shtrat, një kamerë, një erë tjetër” për ta rikthyer traumën.

Ajo po ndjek psikoterapi për të përballuar traumën. Por ende ndihet e freskët.

“Sado e lumtur apo e buzëqeshur të jem nga jashtë, kur kthehem në shtëpi, ende duhet të merrem… të bëj paqe me makthet e mia, që janë gjithmonë pas derës,” tha ajo.

Në vitin 2021, ish-bashkëshorti i Valentinas u dënua me tetë vite burg për sulme të shumta seksuale të rënda.

Vite më vonë, ajo ende po përpiqet ta kuptojë motivin e tij.

Ashtu si Dominique Pelicot dhe Piotr, Valentina tha se bashkëshorti i saj kalonte shumë kohë online, ndoshta duke kërkuar një lloj “vetë-mësimi” për përdhunim.

Disa forma të pornografisë prej kohësh e kanë normalizuar dhunën ndaj grave si argëtim, me algoritme që favorizojnë përmbajtje ekstreme, duke shtyrë materiale shfrytëzuese në qarkullim më të gjerë, thonë ekspertët.

Clare McGlynn, profesore e së drejtës në Universitetin Durham në Britani dhe eksperte për dhunën ndaj grave dhe vajzave, i tha CNN-it se prania në rritje e materialeve vojeriste në faqet kryesore të pornografisë “glorifikon” sjellje abuzive si në internet, ashtu edhe jashtë tij. Është një problem që “shumë burra dhe shumë njerëz në shoqëri nuk po e marrin seriozisht sa duhet”, tha ajo.

Për përdoruesit brenda komunitetit online “sleep porn”, emocionet nuk lidhen vetëm me aktin e abuzimit, por edhe me dinamikën kolektive rreth tij, tha Annabelle Montagne, psikologe që ka vlerësuar gjysmën e burrave të dënuar në gjyqin Pelicot, përfshirë Dominique Pelicot-in, i cili organizoi krimet.

“Brenda këtyre faqeve ekziston gjithashtu një lloj vëllazërie,” tha ajo, duke shtuar se pjesëmarrësit krijojnë lidhje që përmbushin dhe forcojnë nevojat e tyre “narcisiste”.

Sandrine Josso, një ligjvënëse franceze që, pas një rasti kur u drogua nga një ish-senator francez, ka bërë fushatë për ndërgjegjësimin mbi abuzimin seksual të lehtësuar nga droga, i quajti këto grupe “shkolla të dhunës”.

“Madje do t’i quaja një akademi online të përdhunimit, ku mësohet çdo lëndë. I ka të gjitha ‘lëndët’ dhe ‘disiplinat’ e nevojshme për t’u bërë një përdhunues ose grabitqar seksual i mirë,” tha ajo.

Ndërkohë, peizazhi i sulmeve të lehtësuara nga droga po vazhdon të evoluojë, me autorët që po kalojnë drejt përdorimit të ilaçeve me recetë, më lehtësisht të disponueshme, të cilat veprojnë shpejt dhe lënë pak gjurmë në trup krahasuar me “drogat për përdhunim në takime” të së kaluarës, duke e bërë më të vështirë që këto raste të arrijnë në gjyq, tha për CNN-in specialisti i gjumit me bazë në SHBA, Michel Cramer Bornemann.

Është e vështirë të dihet sa i përhapur është abuzimi seksual i lehtësuar nga droga, pasi të dhënat e besueshme janë të kufizuara.

Në të gjithë Evropën, shumica e sistemeve të drejtësisë ose nuk kanë mekanizma specifikë monitorimi për këtë formë abuzimi, ose nuk e përfshijnë si kategori të veçantë në statistikat zyrtare të krimit. Kjo do të thotë se nuk ekziston një bazë të dhënash e krahasueshme në nivel evropian.

“Kjo është një temë ku të dhënat e besueshme dhe specifike janë të pakta në mënyrë të qëllimshme,” tha një zëdhënës i Organizatës Botërore të Shëndetësisë për CNN-in, duke shtuar se nuk ka vlerësime të sakta për këtë lloj abuzimi për shkak të mungesës së raportimit.

“Shumë raste nuk raportohen sepse viktimat ndjejnë turp, faj ose përgjegjësi, ose sepse kanë kujtime të kufizuara të sulmit,” tha zëdhënësi.

Raportimi i ulët përkeqësohet edhe nga mungesa e trajnimit për stafin spitalor dhe policinë në njohjen e viktimave të abuzimit seksual të lehtësuar nga droga, thonë ekspertët.

Në Angli dhe Uells, juridiksioni ku jetojnë të mbijetuarat Watts dhe Stanhope, 43% e sulmeve seksuale të regjistruara përfshinin një partner ose ish-partner, sipas të dhënave të marsit 2025, një rënie e lehtë nga 45% pesë vite më parë. Përqindja e viktimave të regjistruara si të sulmuara teksa ishin pa ndjenja ose në gjumë është rritur në 23%, nga 21% gjatë dekadës së fundit.

Normat e dënimeve për vepra seksuale në Evropë, ashtu si edhe në SHBA, mbeten të ulëta.

Kjo nuk e habit Stanhope-in.

Ajo thotë se u trondit nga reagimi fillestar i policisë ndaj një videoje që tregonte ish-partnerin e saj duke e sulmuar seksualisht ndërsa ajo ishte pa ndjenja.

Policia përfundimisht ngriti akuza ndaj ish-partnerit të Stanhope-it. Por përvoja e saj e nënvizon pse viktimat e dhunës në familje shpesh nuk i raportojnë këto krime.

Në gjyqin Pelicot, një justifikim i përdorur nga disa prej përdhunuesve të Gisèle-s ishte se ata besonin se kjo ishte pjesë e një “loje seksuale” konsensuale.

Watts i tha CNN-it se ish-partneri i saj dha një shpjegim të ngjashëm.

“Ai tha se mendonte që unë doja të zgjohesha dhe ta gjeja atë duke kryer marrëdhënie seksuale me mua ndërsa isha në gjumë, sikur ta kisha kërkuar vetë,” tha ajo.

McGlynn, profesore e së drejtës, i tha CNN-it se, edhe pse ligji, të paktën në Mbretërinë e Bashkuar, është përgjithësisht i aftë të mbulojë gamën e veprave penale të kryera nga burrat që drogojnë dhe përdhunojnë partneret e tyre, fenomeni global online vazhdon për shkak të hezitimit të qeverive për të goditur atë që ajo e sheh si thelbin e problemit: platformat online.

Gjatë hetimit të CNN-it, grupi “Zzz” u hoq nga platforma e mesazheve Telegram.

Telegram nuk iu përgjigj drejtpërdrejt pyetjeve të CNN-it për grupin “Zzz”, por në një deklaratë pas publikimit të këtij raporti tha se përmbajtja që “nxit dhunë seksuale është e ndaluar shprehimisht” nga kushtet e tij të përdorimit dhe “hiqet sa herë që zbulohet”.

“Moderatorët, të pajisur me mjete të personalizuara të inteligjencës artificiale, monitorojnë në mënyrë proaktive pjesët publike të aplikacionit dhe pranojnë raportime për të ndaluar llogaritë që shkelin kushtet tona dhe për të hequr miliona përmbajtje të dëmshme çdo ditë, përfshirë përmbajtjen që nxit dhunë seksuale”, tha kompania.

Ndërkohë, edhe pse faqja e përdorur nga përdhunuesit në rastin Pelicot, Coco, u mbyll, faqe të tjera po shfaqen. Themeluesi i Coco-s u akuzua për operimin e një platforme që dyshohet se lehtësonte një gamë të gjerë krimesh serioze, përfshirë shfrytëzim seksual, trafikim droge dhe krime financiare. Ai i ka mohuar akuzat dhe po pret gjykimin.

Vitin e kaluar, rregullatori britanik i komunikimeve, Ofcom, hetoi Motherless.com, jo për përmbajtjen e faqes, por për kompaninë e saj, Kick Online Entertainment S.A., të regjistruar në Luksemburg, për dështimin e supozuar në kryerjen e një vlerësimi “të përshtatshëm dhe të mjaftueshëm të rrezikut të përmbajtjes së paligjshme”. Hetimi u mbyll pasi kompania dorëzoi dokumentacionin e nevojshëm, tha rregullatori. Ofcom hapi një hetim tjetër për të parë nëse kompania kishte vendosur kontrolle moshe për t’i mbrojtur fëmijët nga pornografia dhe, në shkurt 2026, e gjobiti kompaninë. Motherless nuk iu përgjigj kërkesës së CNN-it për koment.

Ofcom i tha CNN-it se puna e tij “nuk është t’u thotë platformave cilën përmbajtje specifike të heqin” dhe se “përgjegjësia bie mbi platformat për të vendosur nëse përmbajtja është e paligjshme”.

Motherless ka shmangur përgjegjësinë direkte për llojin e përmbajtjes së postuar në faqe për shkak të mbrojtjeve ligjore në SHBA, të cilat në masë të madhe i mbrojnë pronarët e platformave nga përgjegjësia e drejtpërdrejtë për ngarkimet e përdoruesve.

Kjo krijon hapësira ku burra si Pelicot mund të veprojnë të fshehur pas anonimitetit, me abuzimet e tyre shpesh të padukshme, edhe pse planifikohen haptazi.

Edhe pse nuk dihet se çfarë do të ndodhë më tej me Piotr-in, komunitetet online ku ai ishte pjesë vazhdojnë të ekzistojnë.

Përditësim: Në fillim të prillit, autoritetet polake arrestuan një burrë nën akuzat për përdhunim të rënduar. Prokuroria Rajonale në Lublin nuk e konfirmoi zyrtarisht identitetin e tij; mediat polake e kanë identifikuar të arrestuarin si “Piotr”. Burri, i cili sipas autoriteteve i ka pranuar akuzat ndaj tij, është lënë në paraburgim. Ai mund të përballet me 3 deri në 20 vite burg nëse shpallet fajtor, tha prokuroria.

---

Ja çfarë duhet të dini për sulmin seksual të lehtësuar nga droga

Droga e një personi për ta përdorur për përdhunim ose sulm seksual quhet sulm seksual i lehtësuar nga droga.

Rohypnol, GHB dhe chloral hydrate janë shembuj të barnave që më së shpeshti lidhen me sulmet seksuale të lehtësuara nga droga dhe përdhunimet në takime, i tha CNN-it specialisti i gjumit me bazë në SHBA, Michel Cramer Bornemann. Rohypnol dhe GHB bëjnë pjesë në familjen e benzodiazepinave, një grup depresantësh sedativo-hipnotikë.

Meqenëse këto barna janë shumë të kontrolluara në Shtetet e Bashkuara, Cramer Bornemann tha se është vërejtur një zhvendosje drejt përdorimit të barnave alternative për qëllime të përdhunimit në takime. Një prej barnave që ai veçoi është zolpidem, një sedativ-hipnotik me recetë i njohur për veprimin e shpejtë, që u përshkruhet personave me probleme me pagjumësinë. Meqë zolpidem, i njohur në SHBA si Ambien, nuk bën pjesë në familjen e benzodiazepinave, shpesh është më lehtësisht i disponueshëm, por, nëse keqpërdoret, mund të jetë i rrezikshëm, tha Cramer Bornemann.

Cilat janë shenjat e të qenit i droguar?

Efektet anësore të GHB-së dhe Rohypnol-it ngjajnë me gjendjen e dehjes së rëndë, duke përfshirë dobësi, lodhje, të folur të paqartë, humbje të koordinimit motorik dhe dëmtim të shikimit, dhe mund të fillojnë brenda 15 deri në 30 minuta pas konsumimit, sipas Universitetit Stanford. Testimi i urinës për Rohypnol mund ta zbulojë praninë e tij deri në pesë ditë pas administrimit, ndërsa GHB mund të qëndrojë në trup deri në 12 orë.

Zolpidem qëndron në sistem për një kohë më të shkurtër, zakonisht largohet brenda shtatë deri në tetë orësh. Gjatë kohës së veprimit, efektet e mundshme përfshijnë paqëndrueshmëri në ecje, marramendje, përgjumje dhe dhimbje koke, sipas Cramer Bornemann. Ai paralajmëroi se rreziqet e lidhura me zolpidemin nuk po merren seriozisht sa duhet, pavarësisht se në SHBA ai mban paralajmërimin “black box” – paralajmërimin më serioz për barnat me recetë të miratuara nga FDA. Të tre barnat mund të shkaktojnë humbje të kujtesës, tha ai.

Çfarë duhet të bëni nëse mendoni se jeni droguar?

Nëse mendoni se jeni droguar ose se ju është hedhur substancë në pije, kërkoni ndihmë menjëherë, tregojini një personi të besuar dhe shkoni në spital ose telefononi shërbimet emergjente.

Raportojeni rastin në polici sa më shpejt që të jetë e mundur, pasi shumë nga drogat e përdorura për përdhunim në takime largohen nga trupi brenda një periudhe prej 12 deri në 72 orësh. Shmangni konsumimin e alkoolit dhe, nëse është e mundur, ruani substancën e dyshuar ose pijet e dyshuara për analiza.

Hulumtuar nga Saskya Vandoorne, Kara Fox, Niamh Kennedy, Eleanor Stubbs dhe Marco Chacon – CNN.

Përktheu: Anita Vllahiu

Artikullin e plotë e gjeni këtu.

Nëse kjo ndodh në Kosovë, mund të raportosh në Policinë e Kosovës duke thirrur 192; Shërbimet Emergjente në 112; ose Ndihmën e Shpejtë në 194. Nëse nuk ndihesh e sigurt, kërko mbështetje nga një person i besuar ose organizata që ofrojnë ndihmë për viktimat e dhunës.